Home / Writings / Articles on art / De Poorter

Luc De Poorter

Luc De Poorter schildert naast poëtische momentopnames en Leiezichten ook visserssloepen en -haventjes, maar af en toe laat hij zich ook verleiden door stillevens en interieurs.

Zijn kunst kenmerkt zich door een fijngevoelig koloriet en een technische beheersing. Gebruik makend van grote forse penseelstreken brengt hij zijn creaties met overtuiging op doek of paneel. Vol expressie, weet hij de ruimte van een drooggevallen wad, de eeuwig veranderende wolkenpartijen en de schepen in de havens weer te geven. Het gaat hem er niet om, precies weer te geven wat hij ziet. Met een paar treffende lijnen en contouren weet hij de schepen, de horizon of kades te vereeuwigen in een totaal eigen stijl. Hij componeert echter liefst wijdse landschappen met brede kleurvlakken en met paletmes geconterfijte geschilderde panorama’s en hoevetjes, dikwijls geïnspireerd door het Latemse landschap, waarin hij opgroeide en de schilderkunst ontdekte.
De aandacht voor het landschap moet blijven. Het verandert toch zo snel. Als hij uit het binnenland zijn geliefde Belgische kust nadert ziet hij alleen maar fabrieken, blokvormige handelspanden en windturbines. Alles wat mooi en oogstrelend was wordt tegenwoordig aan het zicht onttrokken. De boerderijen, stoeterijen en typische polderhuisjes werden verdrukt door de industrie .
<Als ik nu naar de nieuwbouwwijken kijk, zie ik een villa-achtige allegaartje zonder structuur en getuigend van weinig poëtische emotie. Het mag natuurlijk wel, maar het is van een soort burgerlijkheid die ik lelijk vind. Ik weet ook wel dat de dorpen meer een meer verstedelijken. Ze moeten uiteraard leefbaar blijven, maar de ontspannen romantisch geest, de poëzie van vroeger is verdwenen. Vroeger vormde alles een zo mooie eenheid. Het was zo harmonieus. Het landschap op een goede manier veranderen? Ja, dat kan, maar als ik vroeger door het Vlaamse land toerde zag ik alom kerktorens, oude windmolens en typische boerderijen. Ik vond ze lang niet altijd lelijk. Mij stonden ze geenszins in de weg. De ziel moet er een beetje in. Ik kan het altijd moeilijk onder woorden brengen, maar het hart moet het toch voelen. Gelukkig kan ik dit veruiterlijken in mijn werk.>
Zijn belangstelling gaat niet alleen uit naar het zo precies mogelijk weergeven van onderwerpen. Het vinden van de juiste sfeer vindt Luc veel belangrijker. Hierbij maakt hij onder meer vaak gebruik van licht- donkercontrasten en de jongste jaren valt het op dat de kunstenaar ook milder, gelouterd en verfijnder het canvas of paneel gaat bewerken.
Dit spanningsveld komt ook terug in het soms heftige kleurenpalet, het gebruik van puur decoratieve effecten, een schijnbare betekenisloosheid tussen werkelijkheid en picturale expressie of ronduit oppervlakkigheid, naast die dualitische 'finesse' die vaak opwelt bij de gevoelsmens die hij is. Luc De Poorter is altijd rechtuit in zijn doen en laten, zowel in de alledaagsheid van het leven als in zijn kunst.
Artistiek was Luc achtereenvolgens realistisch en impressionistisch geïnspireerd, door zijn leermeesters Leon de Smet, Maurice Schelck en vooral Vic Dooms, die hem nauw aan het hart lag en in wie hij een uitstekend mentor vond.
Einde vorige eeuw waagde hij enkele geslaagde uitstapjes naar een meer geabstrahereerd œuvre, maar meer en meer profileert hij zich als marineschilder. De korrelige zandstranden, de woeste baren en het soms onheilspellende wolkenspel fascineren hem. Hij kan zich picturaal uitleven bij het aanschouwen van stormachtige kustlijnen en dan weer tot rust komen in het rurale landschap tussen Leie en Schelde.
Zijn werk communiceert een poëtische gevoelswereld, waarin van licht doordrenkte vormen een sterke rol spelen. Zijn verlaten stranden, desolate schepen, stillevens, intimistische interieurs en rustgevende landschappen zijn een streling voor het oog en een staalkaart van zijn veelzijdige technieken.