Home / Writings / Articles on art / Grusenmeyer

Marie-Paule Grusenmeyer

MARIE-PAULE GRUSENMEYER (°1958) is zowat de jongste onder de gerenommeerde namen uit de vierde generatie Latemse kunstenaars. De meeste critici stellen in vraag of glaskunst een ambacht of een kunstvorm is. Gezien de creativiteit die ermee gepaard gaat ben ik ervan overtuigd dat niemand er graten zal in vinden als ik het oeuvre van Marie-Paule Grusenmeyer kunst noem.
Het zijn geen gebruiksvoorwerpen, zoals men bij de glazenierskunst zou kunnen verwachten, maar decoratieve elementen die in een architecturaal concept gevat zijn. Glas-in-lood-ramen gemaakt volgens de aloude, klassieke technieken maar met een vaak geabstraheerde moderne vormgeving. Kleur is een belangrijk element in het oeuvre van Marie-Paule Grusenmeyer. Zoals ze zelft stelt “veroorzaakt het een meditatieve concentratie omdat zij bij het ontwerpen van een compositie haar geest op de schakeringen en nuances van gekleurde glaspartijen zet. Naargelang het tijdstip van de dag, het seizoen of de weersomstandigheden, het gebruik van opake glassoorten en door de lichtspeling, leeft en metamorfoseert het glaspaneel voortdurend.
Naast afzonderlijke glaspanelen, waarbij de glaskunstenares geen idee heeft voor wie of welke ruimte ze bestemd zijn, zijn er de integraties in architectonische concepten waarbij het streven naar harmonische integratie resulteert in de uitdrukking van haar persoonlijk aanvoelen hoe een glasraam zal inspelen op een ruimte.
Mijn goeie vriend Hugo Brutin schreef over Marie-Paule “ Op heel geraffineerde manier bewerkt de kunstenares haar glas alsof het een etsplaat was of een blad papier, zodat het licht op ongewone manier haar oeuvre benadert. Het is echter niet alleen de heel eigen schittering van haar kleuren en de huid van haar vlakten van glas die zowat iedere aandachtige kijker moet boeien, maar ook de grafiek van haar beschreven blad van glas. Daarmee bedoelen wij de lijnvoering en het motief dat in ieder van haar werken verbaast en doet denken aan het oeuvre van een lyrische constructivist. Zowel het totaalbeeld als elk detail straalt een verrassende persoonlijkheid en een geest van vernieuwing uit...”
Andere woorden kunnen haar oeuvre niet beter typeren. Ikzelf noemde haar werk ooit een tover van glas en licht. Wie deze betoverende speelsheid van glas en lood van nabij wil meemaken kan ik een bezoek aan haar glasatelier en galerij, geprangd tussen het MDD en het Museum Leon De Smet, aan de Deurlese Museumlaan ten stelligste aanbevelen.