|
||||||||||||||||||||||||
|
Home / Publications / Loatemsche Kleppe De Loatemsche KleppeDe Loatemsche Kleppe is een periodieke uitgave en verschijnt als er centen zijn om de drukkosten te betalen. Zijn er geen centen of is er geen sponsor dan vind je commentaren op de weblog http://loatemschekleppe.skynetblogs.be/. Veel leesgenot... Edities
Verdeelpunten De papieren versie is o.a. verkrijgbaar op de volgende verdeelpunten:
Ontstaan Toen ik in 1995 op een kille septemberavond thuiskwam van de dagdagelijkse job in de kunstwereld vond ik (net als een 20-tal collegae perscorrespondenten) in de brievenbus een schrijven van 'De Persgroep' waarin poepsimpel vermeld stond dat ik mijn laptop binnen de kortste termijn moest inleveren op de dichtsbijzijnde redactie. Verdere uitleg was er niet te lezen, zelfs geen woord van dank voor bewezen diensten. De media was, zo vernam ik later, aan verjonging toe... Ik was ronduit verbaasd gezien ik diezelfde ochtend vanuit de regionale redactie nog een drietal opdrachten had doorgekregen voor dringende afhandeling. Daar wist men nergens van en dus heb ik mijn 'Het Laatste Nieuws carrière' afgesloten met een stuk over het Museum van Deinze, de verstedelijking van Sint-Martens-Latem en de bescherming van 'Astenedreef'. Heisa over deze boertige 'bedanking' heb ik niet gemaakt, maar die krant heb ik nooit meer gelezen en één der nieuwe redacteurs had de eer om de in te leveren laptop vijf maanden later én na afspraak met 'de heer des huizes' zelf te komen ophalen... Ik was zwaar in mijn 'journalistieke eer' gekrenkt. Men gooit mij niet zomaar bij het grof vuil. Gelukkig had ik nog mijn kunstrecensies en de berichten voor Radio 2 om bezig te blijven met mijn hobby. Maar er ontbrak die scherpe, vinnige pen waarmee ik de massa af en toe een geweten kon schoppen... Zo ontstond dan 'De Loatemsche Kleppe'. Nieuws en satire uit Sint-Martens-Latem. Nu eens zalvend en dan weer slaand, maar het gratis blaadje sloeg aan en dat opende uiteindelijk de weg voor een nieuwe uitdaging: het meebesturen van mijn geboortedorp. Die droom werd in 2000 werkelijkheid, maar gezien je als 'gewoon' raadslid jouw stempel niet tenvolle kan drukken op het beleid, nam ik het voornemen om - tot spijt van wie het benijdt - via dit kanaal kritiek te blijven spuien over de leefgewoontes, de verstedelijking, de onhebbelijkheden, het snobisme of het bestuur in een kleurrijke gemeente, maar daarenboven het plaatselijk dialect in ere te houden en enkele portretten te schetsen van kleurrijke figuren uit het rijke verleden van wat ooit een rustige, landelijke gemeente was. |
|
||||||||||||||||||||||